تاریخ معاصر جهان به دلایل گوناگون شاهد ظهور کشورهای نیرومندی است که بعضا به جای قدرتهای ضعیف شده یا از میان رفته قرار گرفته اند. این کشورهای نیرومند که بخش بزرگی از توان آنها در دیپلماسی و تبلیغات و اطلاعات در مورد امور خارجی گرد آمده طی این سده ها و دهه ها نشان داده اند که به هیچ عنوان حاضر به از دست دادن جایگاه خود نیستند و اکراه شدیدی نیز دارند که عضو جدیدی را به جمع خود بپذیرند. برنامه های کلان این کشورهای قدرتمند در سطح جهان همواره بر حفظ این جایگاه برای خودشان و در هم شکستن بزرگی و نیرومندی کشورهایی است که به موقعیت آنها نزدیک می شوند. این کشورهای نیرومند زمانی بطور مستقیم به سرزمینهای دیگران وارد می شدند و با نام استعمار آنها را بین خودشان تقسیم و در اصل تجزیه می کردند و در هستی آن مردمان شریک می شدند. بعد از آن , این تجزیه و شراکت را وسیله حکومتهای دست نشانده به انجام می رساندند و امروز این تجزیه و شراکت تحت نام جهانی و بین المللی وسیله شرکتها و سازمان ها و گروههایی انجام می شود که پسوند جهانی و بین المللی را به همراه دارند. سازمان ملل متحد و تعدادی شرکتهای نفتی و گازی و معدنی و تجاری و واسطه گر و موسسات خیریه و بشر دوست از این قماشند. چه کشورهایی این سازمانها را ساخته و پرداخته اند و هدایت می کنند و چه کشورهایی از فعالیت آنها سود می برند و کدام زیان می کنند؟ آیا سازمانها و شرکتهایی که که دارای پسوند بین المللی و جهانی و بدون مرزند نماینده همه ملتهای جهانند؟ آیا تعداد مشخصی کشور نیرومند برابر با کل جهانند؟ اینها دامهایی است که در ادامه سیاستهای استعماری گذشته برای خرد کردن دیگر کشورها و سهیم شدن در منابع گوناگون معدنی و انسانی آنها وسیله تعدادی کشور نیرومند و اکثرا فقیر از نظر منابع زیر زمینی انجام می گیرد و امضاها و آرای مثبت و تائیدات کسانی که از سوی کشورهای ضعیف و اکثرا فاقد حاکمیت ملی پای ورقه های این سازمانها و شرکتها داده شده و ثبت می شود ارزش انسانی و ملی و میهنی نداشته و حقوق کشورهای ریز و خرد شده را تامین نمی کند و اگر جز این بود بعد از دهه ها از تشکیل این سازمان ها و شرکتها و موسسات و... امروز نباید شاهد گرسنه و برهنه و بی سرپناه و بی سواد در غنی ترین سرزمینهای جهان باشیم.

در راستای مبارزات مردم ایران برای رهایی از سلطه حکومت فرقه ای , دولتهای بیگانه و سازمانهایشان و همینطور رژیم جمهوری اسلامی گاهی امتیازاتی به مردم ایران می دهند مانند صدور راحتتر روادید و اقامت برای اتباع ایران از سوی کشورهای خارجی و سخت گیری کمتر در برخی مکانهای عمومی به پوشش و آرایش مردم و برخورد ملایمتر نیروهای سرکوبگر یا پخش تعدادی برنامه های شاد و جذاب از رسانه های همگانی و ... از سوی رژیم جمهوری اسلامی.
این گونه امتیازات در قبال خواست های اصلی مردم ایران که مهمترین آنها حفظ و بازیابی تمامیت سرزمینی و حاکمیت ملت است تنها نوعی صدقه سیاسی برای آرام کردن مردم ایران می باشد. ملتی که ثروتهای عظیم مادی و معنویش به چنگال غارتگران داخلی و خارجی افتاده و با او چون مستحقی در خانه آبا و اجدادی اش برخورد می شود و از حقوق و دارائی های خودش به او صدقه داده می شود. ما ایرانیان در سرای خود سروریم , هستی جاویدمان را که ایران است می شناسیم و به چیزی به جز صد در صد حقوق و مرزها و ثروتهای ملی مان راضی نمی شویم و صدقه خوران دیروز و مفسدان امروز را تشخیص می دهیم.

از دل ویرانه های تخت جمشید

از میان یاد های فر جمشید

از دل خاک گهر بار نیاکان

ازشاهنشاهی  بی همتای ایران  

سدایی خسته ؛ بانک می آرد

منم کوروش ... شاهنشاه ایران و انیران

.............................................

درودم بر تو ای کورش

تو ای دادار هر چه داد

تو ای کوبنده ی بیداد

تو ای فردای آبادی ؛

تو ای آغاز آزادی  

تو ای خورشید بی پایان

تو  ای شاهنشه ایران

.............................................

درود قوم موسا را

زقلب کشور داود پذیرا باش

شهنشاها ...

اگرچه فرزندان ایران

حرمت و یاد ترا گم کرده اند اینک

اگرچه در جای مهر یزدان

کیش بیگانه به منزل کرده اند اینک

اگر چه نیک گفتار و نیک پندار و نیک کردار یزدان را

فراموش کرده اند اینک ؛

بدان کوروش ؛ شاه مهر گسترایران ؛

که قوم و ملت  موسا

سر تعظیم بدرگاهت فرود می آورد امروز

بپاس نام آزادی

که بر نامت نگین گشته است

بیاد مهر انسانی

که در جانت عجین گشته است

بپاس دولت بخشنده ی وجدان

بپاس مهر شاهنشاهی ایران

شهنشاها ... جلال حرمت روح و روانت را

به قلب و  دیده ی قوم یهود ؛

آکنده خواهیم کرد ...