اصالتمندي واقعي در كسب اين قدرت است كه افكار پيشين را دريابيم ، و دريافته ها را تحمل كنيم و آنچه را كه در خفا تحمل كرده ايم ، به بالندگي برسانيم . آنگاه اين افكار ، خود به آنجا مي رسند كه به آن تعلق دارند ، به آن چيزي مي رسند كه من آن را «امر آغازين» مي نامم . آنگاه شور اصيل تفكر و در اصل شور انسان به امرعاري از منفعت پيوسته بيشتر مي شود... اما در حقيقت هر گام در راه تفكر، تنها تلاشي محسوب مي شود براي آن كه انسان را متفكرانه ، در يافتن مسير ذات خويش همياري كند.

"معناي تفكر چيست؟" _ مارتين هايدگر _ برگردان فرهاد سلمانيان _ صفحه نخست