... ايرانيان به عنوان پرستندگان روشنائي (در برابر دين هاي ديگر) آسانگير و شكيبا بودند. بدينسان شيوة فرمانروايي ايرانيان (بر اقوام ديگر) چه در زمينه ديني و چه دنيوي ، هيچگاه با زورگويي آميخته نبود. از گزارش هردوت درباره داريوش ، بر عكس كمبوجيه ، بر مي آيد كه آنان اين آسانگيري و شكيبايي را با آگاهي به كار مي بستند.

(و نيز به گزارش هردوت) ايرانيان هرگز بت پرست نبودند و كار ديگران را در نمايش خدا به شكل آدمي تمسخر مي كردند ... هر چند گاهگاه نشانه هايي از خشم ايشان در حق بت پرستان آشكار مي شد ، (چنانكه) پرستشگاه هاي يوناني را ويران و تنديس هاي خدايان را خرد كردند.

"عقل در تاريخ" گئورگ ويلهلم هگل_برگردان حميد عنايت _صفحات 315 و 316